Yol üzeri seyahatler farklıdır: Bazıları rahatlamak için rezervasyon yaptırılır; diğerleri ise bu gezegenin gerçekten ne kadar geniş bir yer olduğunu bir kez olsun hissetmek için yapılır. Aşağıdaki dört rota ikinci kategoriye tam olarak uygundur: çölleri, ovaları ve uzak dağlık bölgeleri boyunca uzanan uzun, kesintisiz hatlar; hiçbir kısayol ve ikinci şans yoktur. Bunları sürdüren, binen veya yürüten çoğu insan bunu hayatında sadece bir kez yapar. Çünkü bu tür rotalar ciddi bir hazırlık ve yılda iki kez gelmeyen bir seyahat fırsatı gerektirir.
Gobi-Taiga-Traverse: Moğolistan'ın tam ortasından geçiyor
Birkaç yolculuk aynı hat boyunca bu kadar çok iklim bölgesini birbirine bağlamaktadır. 34 gün, yaklaşık 3.600 kilometre; kendi 4×4'ünüz – güney Gobi'nin kırmızı kanyonlarından kuzey taiga ormanlarına, Tsaatan halkının ve onların kuzgun sürülerinin yaşadığı yerlere.
Rota, Khermen Tsav'ın uzak kanyon sisteminden geçerek Khongor Els'in şarkı söyleyen kumulları üzerinden, ve nihayet Jigleg Geçidi'ni geçerek devam ediyor. Burada vinçli kurtarma işlemleri olağanüstü olaylar yerine rutin bir hal alıyor. Tsaatan'ı ziyaret etmek isteyen yolcular araçlarını bırakıp orman ve bataklıklar boyunca bir gün boyunca yolculuk ediyor: üç gece bir ren geyiği kampında geçirmek, bir fotoğraf duraklaması değil, başka bir yerde neredeyse yok olan bir yaşam tarzına dair gerçek bir bakış.
Havalanın durumu son derece dar: Jigleg Geçidi sadece ilkbaharda yağarsa ve yaz yağışları yağarsa ulaşılabilir. Bu fırsatı kaçırırsanız, sezonu tamamen kaçırırsınız. Yol üstü geçişler Moğolistan'da güçlü araçlara ve ülkeyi iyi bilen bir rehbere ihtiyaç duyulur. Tek yapmanız gereken ise çarpıcı manzara, güzel yerliler ve muhteşem bir gezi keyinmek. Dünya genelinden Moğolistan'a ulaşmak oldukça kolaydır. Son durağınıza nasıl ulaşabileceğinizle ilgili tüm bilgileri içeren tam rehberi okuyun. karayolu geçişi varış yeri.
Boş Bölge Yürüyüşü: Oman: Dünyanın en büyük kum denizinden geçerek
Rub’ al-Khali yaklaşık 650.000 kilometrekarelik bir alanı kaplamaktadır: bu rakam Fransa’dan daha büyük ve büyük ölçüde ıssızdır. Güney Oman’da yer alan Boş Bölge Karayolu Geçişi, 1930 yılında çöle yolculuk yapan kaşif Bertram Thomas’ın izinden gidiyor.
Döşar bölgesinden başlayan yol, bir zamanlar “Kumların Atlantisi” olarak adlandırılan yeniden keşfedilmiş Ubar şehrini geçiyor ve bazıları 250 metreyi aşan kum yamaçları boyunca devam ediyor. Burada kamp yapmak, Dünya üzerindeki en sessiz manzaralardan birinde geceyi geçirmek anlamına geliyor: hiç ışık yok, hiç motor sesi yok, sadece ufukta kum var.
Simpson Çölü Overland Geçişi: Avustralya'nın kırmızı kumlu çölü
Yaklaşık 800 kilometrelik bir alanda 1.100'den fazla kum sırtı uzanıyor. Klasik güzergah Dalhousie Springs'ten Birdsville'ye kadar olan yaklaşık 500 kilometrelik mesafeyi en az üç ila dört gün boyunca takip ediyor; genellikle ortalama 20 km/saat hızda ilerleniyor.
Çamurda: Yerleşim yeri yok, yakıt yok, sinyal yok, tam bağımsızlık zorunludur. Çöl, aşırı sıcak nedeniyle Aralık ayından Mart ortasına kadar tamamen kapalıdır; kara geçişi için yolculuk süresi Mayıs ayından Ekim ayına kadar uzanır.
Sprengisandur Yolu: İzlanda'nın iki buzulla arasındaki dağlık arazi üzerinden yapılan kara geçişi
Her büyük geçişin kum ya da yüksekliği gerektirmesi gerekmez. Sprengisandur Yolu (F26), Hofsjökull ve Vatnajökull buzulları arasında yaklaşık 200 kilometre boyunca kesişen İzlanda’nın ıssız iç kesimlerini keser. Bu, İzlanda’nın en uzun yayla yollarından biridir ve en açık olanlarından biridir: siyah volkanik kum ve ay benzeri boşlukların bir manzarasında, saatlerce görünürde neredeyse başka bir araç kalmıyor.
Yol, sert yüzeyler ve tehlikeli dere geçişleri nedeniyle iyi arazi yüksekliği olan 4WD araçlar için sadece erişilebilir durumda; bazı yerlerde bu yüksekliğin değeri yaklaşık bir metreye kadar çıkıyor; bu nedenle bir araçtan daha fazla araçla geçiş öneriliyor. Yol boyunca yakıt sıkıntısı var: en yakın iki istasyon yaklaşık 240 kilometre uzakta; bu nedenle hazırlıksız sürücülerin ara sıra mahsur kaldıklarını görüyor ve birisinin kendilerine dizel yakıt vermesini bekliyorlar.
Rota her yıl sadece birkaç kısa ay boyunca açılır. Açılış tarihleri bölgeye göre Haziran ortasından Temmuz ortasına kadar değişir; yol ilk kar yağışı başladıktan sonra tekrar kapanır: bu, haftalar değil aylar ölçülen bir süre.
Bu kara geçişlerinin ortak noktaları nelerdir?
Onlar gerçek bağımsızlığa ihtiyaç duyuyorlar; çünkü geri dönecek bir altyapı yok. Ve onlar tam da o yüzden bu kadar az insanın ulaşamadığı yerlere dönüşüyorlar. İşte bu da onları o kadar sıra dışı kılıyor ki, onları iki kez rezervasyon yapmıyorsunuz: Bir kez deneyimliyorsunuz ve hayat boyu yanınızda taşıyorsunuz.
